امروز که استاد درس سازه های انتقال مسائل پیمانکاری پروژه ها رو توضیح میداد، من و شهرزاد تصمیم گرفتیم هر کدوممون ماهانه ده هزارتومن کنار بذاریم تا یه بیل مکانیکی بخریم و تو منطقه بوشهر اجاره اش بدیم (چون ضریب ناحیه اش 1.4 !!! هست) و پولدار بشیم.

از اونجایی که یک صدسالی طول خواهد کشید تا به هدفمون برسیم و کلا زندگی صد سال اولش سخته، دیگه تو سرازیری می افتیم و باقی عمر با خیال آسوده به زندگی ادامه خواهیم داد و صد سال بعدی رو صرف امور خیریه خواهیم کرد.

باشد که پرنده ی سعادت روزی بر روی دوش ما نیز بنشیند.